تمدن پیشرفته مصر: میراثی از دوران پس از طوفان

پاپیروس ریاضی رایند (Rhind) یکی از کهن‌ترین آثار برجای‌مانده در زمینه جبر و مثلثات است که حدود ۳۵۵۰ سال پیش در سرزمین مصر به نگارش درآمده است. باور کنید یا نه، مصر یک ملت تصادفی نیست. کتاب مقدس آن را سرزمین حام، از نسل مستقیم پسر نوح، می‌نامد - و این امر از طریق باستان‌شناسی نیز به اثبات رسیده است. *در کتاب مقدس، مِصرایم یکی از پسران حام است، که خود یکی از سه پسر نوح بود (سِفر پیدایش ۱۰: ۶). قومی که از مِصرایم برخاست، همان ملتی است که ما امروز به نام مصر می‌شناسیم. در واقع، واژه عبری «مِصرایم» عیناً نام رایج در کتاب مقدس برای خودِ سرزمین مصر است.* این تمدنی بود که از یکی از نخستین خانواده‌های پس از طوفان برخاست؛ دودمانی که هم سنگینی نفرین نوح را بر دوش می‌کشید و هم از سطح شگفت‌انگیزی از مهارت و هوش برخوردار بود. این پاپیروس نشان می‌دهد که مصریان از معادلات درجه اول، تصاعدهای هندسی، و حتی یک معادله جبری درجه دوم که به همان قضیه فیثاغورسِ امروزی در مدارس مربوط می‌شود، استفاده می‌کردند. این مردمان بدوی نبودند. آنها با دقتی محاسبات، طراحی و مهندسی می‌کردند که هنوز هم محققان امروزی را شگفت‌زده می‌کند. همین سند، روش آنها را برای تخمین عدد پی (π) با خطایی کمتر از یک درصد، و همچنین یکی از نخستین تلاش‌های شناخته‌شده برای تربیع دایره را نشان می‌دهد. این همان دنیای ریاضیاتی است که موسی پیش از نگارش سِفر پیدایش در آن رشد کرد. بنابراین، آن کلیشه نخ‌نمای ملحدان مبنی بر اینکه شخصیت‌های کتاب مقدس «چوپانانی جاهل و بی‌خبر» بودند، مردود شمرده می‌شود. سند تاریخ گویاتر است. نویسندگان کتاب مقدس از فرهنگ‌هایی واقعی، با هوشی حقیقی، و ریشه‌دار در همان تمدن‌هایی برخاستند که جهان باستان را شکل دادند.