سلوک در نور

خداوند ما را فرا می‌خواند تا در نور او زندگی کنیم - تا هر روز در راستی، محبت و صداقت گام برداریم و از سایه‌هایی که ما را از او جدا می‌سازند، دوری کنیم. کلام خدا به ما یادآوری می‌کند: «اگر در نور سلوک نماییم، چنانکه او در نور است، با یکدیگر مشارکت داریم و خون پسرش عیسی مسیح، ما را از هر گناه پاک می‌سازد» (اول یوحنا ۱: ۷). سلوک در نور به معنای کمال نیست؛ بلکه به معنای صداقت در حضور خداوند است، یعنی اجازه دهیم تا حضور او آنچه را که پنهان است آشکار ساخته و شفا بخشد. عیسی فرمود: «من نور جهانم. کسی که از من پیروی کند، هرگز در تاریکی راه نخواهد رفت، بلکه نور حیات را خواهد داشت» (یوحنا ۸: ۱۲). پیروی از مسیح به این معناست که اجازه دهیم حقیقت او تصمیمات، روابط و قلب‌های ما را روشن سازد. در او، ما دیگر در سردرگمی و شرمندگی بی‌هدف تلوتلو نمی‌خوریم، بلکه با هدایت نور پایدار او، هدفمند گام برمی‌داریم. پولس می‌نویسد: «زیرا زمانی تاریکی بودید، اما اکنون در خداوند نور هستید. پس همچون فرزندان نور رفتار کنید» (افسسیان ۵: ۸). این دگرگونی از تاریکی به نور، نشانۀ یک حیاتِ رهایی‌یافته است. ما به عنوان فرزندان نور، فراخوانده شده‌ایم تا نیکویی، پارسایی و حقیقت خداوند را در تمام اعمال خود منعکس کنیم. سلوک در نور یعنی برگزیدن شفافیت به جای پنهان‌کاری، بخشش به جای شرم، و محبت به جای ترس. این یعنی با تمام وجود در حضور آن یگانه‌ای که خودْ نور است، زندگی کردن. (اول یوحنا ۱: ۷؛ یوحنا ۸: ۱۲؛ افسسیان ۵: ۸)