پروندهای برای مسیح نوشتهٔ لی استروبل
این کتاب روایتی است از جستجوی تقریباً دو سالهی لی استروبل، روزنامهنگار تحقیقی، برای اثبات بطلان مسیحیت پس از گرویدن همسرش به این دین. استروبل، که سابقاً یک خداناباور و ویراستار حقوقی آموزشدیده در دانشگاه ییل برای روزنامهٔ شیکاگو تریبون بود، تخصص روزنامهنگاری و حقوقی خود را به کار میگیرد تا شواهد تاریخی مربوط به عیسی مسیح را مورد بررسی قرار دهد.
این کتاب مصاحبههایی با سیزده تن از پژوهشگران برجسته در رشتههای گوناگون—از جمله مطالعات کتاب مقدس، باستانشناسی، تاریخ باستان و روانشناسی—را مستند میکند. استروبل تحقیقات خود را حول پرسشهای کلیدی سامان میدهد: آیا روایات اناجیل قابل اعتماد هستند؟ آیا شواهد معتبری برای وجود عیسی وجود دارد؟ آیا عیسی واقعاً ادعای خدایی کرد؟ آیا او به صلیب کشیده شد و رستاخیز نمود؟
استروبل شهادت شاهدان عینی را میآزماید و ارزیابی میکند که آیا نویسندگان اناجیل در موقعیتی بودند که بتوانند به درستی گزارش دهند و آیا روایاتشان نشانههایی از شاخوبرگهای افسانهای دارد. او شواهد مستند را تحقیق کرده، اعتبار نسخههای خطی و اینکه کتاب مقدس امروزی ما تا چه حد بازتابدهندهٔ متون اصلی است را بررسی میکند. یافتههای باستانشناسی نیز برای تأیید روایات کتاب مقدس به دقت مورد بررسی قرار میگیرند.
این کتاب توجه ویژهای به رستاخیز دارد و نظریههای جایگزین (مانند سرقت جسد، توهمات، و نظریهٔ غش) و شواهد روانشناختی مربوط به تحول حواریون از پیروانی ترسان به شهیدانی جسور را بررسی میکند. متخصصان پزشکی، بیرحمیِ عملِ به صلیب کشیدن را توصیف میکنند، در حالی که مورخان روایات مربوط به مقبرهٔ خالی را تحلیل مینمایند.
استروبل از طریق به چالش کشیدن دیدگاههای پژوهشگران مختلف، شواهد فزایندهای را ارائه میدهد که نشان میدهد عهد جدید از نظر تاریخی قابل اعتماد است، عیسی ادعای الوهیت کرده، و رستاخیز محتملترین توضیح برای حقایق تاریخی است.
تحقیقات استروبل در نهایت او را از خداناباوری به مسیحیت رهنمون شد. این کتاب که به جای نثری آکادمیک، به سبکی روزنامهنگارانه و قابل فهم نوشته شده، به یکی از پرفروشترین آثار در زمینهٔ دفاعیات مسیحی تبدیل شد. این اثر استدلالهایی را مطرح میکند تا نشان دهد که ایمان به مسیح، نه بر باوری کورکورانه، بلکه بر پایهای عقلانی از شواهد تاریخی استوار است؛ هرچند منتقدان معتقدند که تحقیقات استروبل بازتابی از سوگیری تأییدی به سوی نتایج از پیش تعیینشده است.