నక్షత్రాలను చూస్తూ

నాకు గుర్తుంది, నేను చిన్న అబ్బాయిగా ఉన్నప్పుడు, సుమారు 10 నుండి 16 సంవత్సరాల వయస్సులో. రాత్రిపూట మా ఇంటి పైకప్పు నుండి నక్షత్రాలను చూడటం నాకు ఎంతో ఇష్టంగా ఉండేది. అవి మబ్బులు లేని చల్లని, నిర్మలమైన రాత్రులు. పైన నల్లని వెల్వెట్ వస్త్రంలా ఆకాశం ఉండేది, మరియు నక్షత్రాలు మాపై తమ కాంతిని కురిపించేవి. వాటిని చూస్తూ, వాటి అర్థం మరియు అస్తిత్వం గురించి ఆలోచిస్తుంటే నాకు ఒకరకమైన ప్రశాంతత కలిగేది. మరియు పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు నాతో మాట్లాడటం నేను విన్నానని నాకు గుర్తున్న మొదటిసారి అదే. అది ఒక కష్టకాలం, ఎందుకంటే మా అమ్మ చాలాకాలం అనారోగ్యంతో మంచానపడింది. తరువాత ఆమె 48 సంవత్సరాల వయస్సులో మరణించింది, కాబట్టి దానికి ముందు సంవత్సరాలు మా కుటుంబానికి అంత సులువుగా గడవలేదు. కానీ నేను చీకటి పడిన తర్వాత సాయంత్రం అక్కడ నిలబడి, నా పైన మినుకుమినుకుమంటున్న నక్షత్రాలను చూస్తున్నప్పుడు, జీవితంలోని కొన్ని పోరాటాల నుండి మరియు రోజువారీ ఒత్తిడి నుండి నేను ఏదో విధంగా పైకి లేపబడినట్లు అనిపించింది. దేవుడు ఉన్నాడని నాకు తెలియదు కాబట్టి, నేను ఈ విశ్వాన్ని అడిగినట్లుగా, నా అంతరంగంలో నేను వదిలించుకోలేని ఒక విషయం నుండి సహాయం చేయమని అడిగాను. లోపల ఏదో కలవరం పెరిగిపోతున్నట్లు, నా శరీరం ఒక చెడు స్థితిలోకి లాగబడుతున్నట్లు, నేను నాలోనే కుప్పకూలిపోతున్నట్లుగా లేదా నా అంతరంగంలో ఏర్పడిన చిక్కుముడిని విప్పలేకపోతున్నట్లుగా ఒక భావన. అప్పుడు పరిశుద్ధాత్మ దేవుడు నాతో చెప్పిన మాట నాకు గుర్తుంది: "యేసు ఎవరో మరియు ఆయన నీకు ఏమి అవుతాడో నువ్వు కనుగొనాలి." మరియు నా అంతరంగంలో ఒక అగ్ని రగిలింది. అయినప్పటికీ, నేను యేసును అంగీకరించడానికి సుమారు 18 సంవత్సరాలు పట్టింది. ఎందుకు అని మీరు అడగవచ్చు? ఎందుకంటే, ఎవరూ నాకు సువార్త ప్రకటించి, స్పష్టమైన సత్యాన్ని చెప్పి, 'నువ్వు యేసును నీ ప్రభువుగాను మరియు రక్షకునిగాను స్వీకరించాలి' అని చెప్పలేదు! మరియు మనము అలా చేసేంత వరకు తిరిగి జన్మించలేము.